чийилламоқ

фл. 1. Ингичка, ўткир ёқимсиз овоз чиқармоқ.

— Чийиллама! — деди ҳай-қириб Ёʻлчи [Салим бойваччага]. — Ойбек, Танланган асарлар

Бурчакдаги электрчойнак чийиллаб, чой қайнаганидан дарак беради. — Шарқ юлдузи

2. Чий-чий овоз чиқармоқ (қушлар ёки айрим ҳайвонлар ҳақида).

Бахтлиман, деб қушлар чийиллар. — Ҳ. Олимжон

Тунлари каламушлар чийиллаб безор қиларди. М. — М. Дўст, Лолазор

Палапон чийиллаб, онасининг оғзидаги овқатга интилади. — Ёшлик