чистон

от 1. Топишмоқ, жумбоқ.

2. Қочириқли гап, ибора; қочириқ, қочирим.

Ҳа, тилингиздан олганми, нега индамайсиз? — чистон қилди яна Лобархон. — Газетадан

Олимбой ака энди тўю ҳашамларда илгаригидек гапирмас, аскияга аралашадиган бўлса, юмшоқроқ қилиб, суяб чистон қилар эди. — С. Аҳмад, Ойдин кечалар

3. ад. Шарқ шеъриятида лирик жанрлардан бири: нарса ёки ҳодисанинг муҳим белгиларини мажозий тавсифлаб, унинг нима эканлигини топишни ўқувчига ҳавола этадиган, икки байтдан ўн байтгача бўлган шеърий шакл.

Шоиранинг [Увайсийнинг] шеърлари Девонда жамланган бўлиб, у асосан чистон жанрида катта шуҳрат қозонган. — С. Матжон ва Ш. Сариев, Ўзбек адабиёти.

1. jumbaq

2. qashırım, astarlı sóz, mısqıl