чирқирамоқ

фл. айн. Чирқилламоқ 1, 2. ◆

Қарчиғай чирқирар баланд уяда. — Эрали ва Шерали

Чирқираб йиғлаётган боланинг овозини эшитиб ичкарига отилдинг. — А. Нурмуродов, Уруш бевалари

в chirp, twitter (birds)

(йиғламоқ) stöhnen vi, ächzen vi