чирпирамоқ

фл. 1. Гир-гир айланмоқ, гир-гир айланиб учмоқ, чирпирак бўлмоқ.

Ер уюмлари фиғон билан чирпираб, гирдоб каби кўкка кўтарилади. — Ойбек, Қуёш қораймас

2. Умбалоқ ошиб йиқилмоқ, чархпалак бўлмоқ.

Худойқул пастга қараб чирпираб кетди. — П. Турсун, Ўқитувчи

1. shır aylanıw

2. tońqalaq asıp jıgılıw

sich drehen, mit Windeseile dahinstürmen