chiroy

ot 1. Goʻzallik; husn, koʻrk.

Muhabbat chiroy tanlamas, uyqu — oʻrin. — Maqol

Acpop, qirqqa borgan boʻlsa-da, chiroyini, tarovatini yoʻqotmagan bu ayolning kipriklari uzun koʻzlariga qarashga botinmay, yerga boqqancha, “ha, koʻrdim“, dedi. Yoshlik

2. Koʻzga yoqadigan koʻrinish, koʻrkamlik, koʻrk, qiyofa.

Shahar chiroyi.

Bino tayyor boʻlgandan keyin unga chiroy berish, nafislik bilan ichiyu tashiga koʻrk bagʻishlash — sanat. — Saodat

Chol koʻzida oʻzgarar har on Qishlogʻining chiroyi, tusi. — H. Olimjon