chirmamoq

fl. 1. Mahkam oʻrab. chandib bogʻlamoq.

Toʻqsonta qutini ichkima-ichki bir-biriga kiydirdi, oʻrab-chirmab mahkamlab qoʻydi. — Malikayi ayyor

Murid Avazni gujumga chirmab bogʻladi. — S. Siyoyev, Avaz

2. koʻchma Oʻrab, qamrab, chulgʻab olmoq; ishgʻol qilmoq.

Ishq oʻti [Zevarxonni] chirmab olibdi. — Tohir va Zuhra

Birdan Nizomning jismu jonini hayajon chirmab oldi. — N. Qilichev, Chigʻiriq