чирк

от 1. Ёғ ва қурум аралаш ёпишқоқ масса; ис.

Қозоннинг чирки. Чирк босиб қорайган уй.

Идиш ювадиган, ишчилар қўл ювадиган жой чирк босган. — Газетадан

2. Қалин қатирма кир, яғир.

Чирк боғлаб кетган дўппи.

Чирк босган кепка кийиб юрадиган қоп-қора, боши сўпоқ, суяги бузуқ, рангпар йигит. — А. Мухтор, Давр менинг тақдиримда

3. Қотиб қолган арава мойи.

от Чиркиллайдиган қуш ва ҳашаротларнинг овозини билдиради.

1. ıs, qalıń qatqan kir

2. qatıp qalgan arba mayı

3. elik