chirillamoq

fl. 1. Chir-chir qilmoq; chigʻillamoq.

Bu kecha ham boʻrilar uvlar, Chirildoqlar chirillar bir-bir. — Yoshlik

U yer-bu yerda chigirtka erinib chirillaydi. — Yoshlik

2. ayn. Qattiq yigʻlamoq (chaqaloq, goʻdak haqida).

Beshikda yotgan bolakay tinimsiz chirillardi. — Yoshlik

3. koʻchma Kuyinib, iztirob bilan, yigʻi aralash soʻzlamoq.

Chirillab, akam, deb tursa boshimda, Qaldirgʻoch — shoʻrlik jigarim boʻlmadi. — Alpomish

Uzala tushib yotgan bolasining tepasida xola Onang oʻlsa boʻlmasmidi, bolam! deb chirillardi. — Sharq yulduzi

4. ayn. Chir-chir aylanmoq.