чирилдоқ

сфт. 1. Чирилловчи, ҳадеб чириллайверадиган.

2. от Қанотлари ишқаланиши натижасида чир-чир овоз чиқарадиган, тўғриқанотлилар оиласига мансуб ҳашарот; қора чигиртка.

Чигирткалар, чирилдоқлар бири олиб-бири қўйиб хониш қилади. — С. Аҳмад, Жимжитлик

Чинқириб юборар куннинг зўридан Қайгадир беркиниб олган чирилдоқ. — А. Орипов

1. shırıldawıq, shırıldaq, shırıldaybere-tuğın

2. qara shekshek