chirildoq

sft. 1. Chirillovchi, hadeb chirillayveradigan.

2. ot Qanotlari ishqalanishi natijasida chir-chir ovoz chiqaradigan, toʻgʻriqanotlilar oilasiga mansub hasharot; qora chigirtka.

Chigirtkalar, chirildoqlar biri olib-biri qoʻyib xonish qiladi. — S. Ahmad, Jimjitlik

Chinqirib yuborar kunning zoʻridan Qaygadir berkinib olgan chirildoq. — A. Oripov

1. shırıldawıq, shırıldaq, shırıldaybere-tuğın

2. qara shekshek