chirik

sft. 1. Chirigan, chirib ishdan chiqqan, yaroqsiz holga kelgan.

Chirik paxta. Chirik tish. Chirik olma.

Yigit chirik ogʻochlar tirqishidan pastga qaradi. — S. Siyoyev, Avaz

Chirik somon va goʻng hidi [Saidning] dimogʻiga urildi. — X. Sultonov, Bir oqshom ertagi

2. ot Narsalarning chirigan joyi.

Olmaning chirigini olib tashlamoq.

3. koʻchma Oʻlib, yoʻq boʻlib borayotgan, halokatga yuz tutgan; nosogʻlom; eski, buzuq.

Chirik nazariya.

Drama yozganda, mavzuni turmushimizning naq chirik bir joyidan olmoq va uning ila barobar adabiyot tarozisiga solib yozmoq kerakdir. — A. Qodiriy, Kichik asarlar