чиқиқ

от 1. Яра, говмижжа, чипқон сингари касалликлар.

Чаканда яра-чақа, ҳар хил чиқиқларга даво бўлади. — Газетадан

2. Суяк чиққан жой.

Максим ана шундай чоғларда, айниқса, бетоқат болаларнинг синиғини ушлаб, чиқиғини солаётганда, уларни овутиб, кўнглини топиб шифолар эди. — И. Раҳим, Чин муҳаббат

3. Туртиб чиққан жой, дўнг, дўмбоқ ер.

Қуйманинг чиқиғи. Деталнинг чиқиғи. Чиқиғини текисламоқ.

4. сфт. Туртиб чиққан; бўртган.

Лекин бу кулча юзли, ёноқлари хиёл чиқиқ қиз Ҳуббижамол эди. — Ш. Холмирзаев, Бодом қишда гуллади

Кўриб оғзим очилиб қолди: унинг [хўжайиннинг] ёши олтмишлардан ошган, елкаси чиқиқ, калта соқол чол. — Ҳ. Аҳмар, Яккама-якка

1. jara, shıyqan

2. súyek shıqqan jer

3. dóń, dúmpeshik

4. bórtip shıqqan