chiniqmoq

fl. 1. Mehnat yoki jismoniy tarbiya bilan oʻz organizmining har qanday ogʻir sharoitga, kasallik va shu kabilarga bardosh berish qobiliyatini oshirmoq; toblanmoq, pishiqmoq.

Mehnatda chiniqqanning rangi toza boʻladi. — Qoʻshiqlar

U koʻylaksiz edi, oftobda chiniqib pishgan badani ter bilan yaltirardi. — Sh. Rashidov, Boʻrondan kuchli

2. koʻchma Amaliy ish, tajriba jarayonida yetilmoq, toblanmoq.

Doʻstlik sinovda chiniqadi. — Maqol

Uning [qizning] muhabbati ayriliqda chiniqdi. — Gazetadan