chindan
чинданchindan
rvsh. 1. Chini bilan, toʻgʻri; behazil.
— Chindan soʻzlayman, Anvar! — dedi Sultonali. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon
2. Haqiqatan, rostdan.
Shu tobda uning ginasi Iskandarga chindan xush yoqib, jilmaydi. — M. Mansurov, Yombi
Shahar chindan ham oʻlat changalida ekan. — Fan va turmush