чимхўр

от 1. айн. Чимтомоқ.

Овқатга асло мазангиз ёʻқ экан, пошша қиз, чимхўр экансиз. — Ойбек, Улуғ ёʻл

Шу қилиқлари устига бу нозик ойим бирам чимхўрлар — Шарқ юлдузи

2. Овқатни танлаб, оз-оз ейдиган, ҳар қандай овқатни еявермайдиган (ҳайвонлар ҳақида).

Чимхўр ҳўкиз очдан ўлар. — Мақол

Шомурод хатчи [хат ташувчи, почталон]нинг сигири чимхўрроқ эди. М. М. — Дўст, Галатепа қиссалари.