чимтомоқ
chimtomoqчимтомоқ
от Кам овқат ейдиган, овқатни танлаб, оз-оз ейдиган; чимхўр.
[Малика] Чимтомоқ эди. Аммо бугун онаси қўйган бир товоқ овқатни ҳам пок-покиза туширди-да, кейин тоза мақтади. Ж. Абдуллахонов, — Тонг ёришган соҳилда
ЧИМТОМОҚ
az awqat jeytuģın, saylap jeytuģın
чимтомоқ
1. адж. wählerisch
2. субст. derjenige, der sehr wenig isst