chimmat

ot 1. ayn. Chachvon.

Oy yuzingqaro chimmat zulmidan qutultirgil. — Hamza

Zebi chimmatini yuzidan oldi. — Choʻlpon, Kecha va kunduz

Chimmatdagi bekaga koʻzi tushganlar bosh egib salom berishdi. — Mirmuhsin, Temur Malik

2. koʻchma Parda, toʻsiq.

Tunning qora chimmati jimirlab-jimirlab, yer betini qopladi. — I. Rahim, Taqdir