чиммат
chimmatчиммат
от 1. айн. Чачвон.
Ой юзингқаро чиммат зулмидан қутултиргил. — Ҳамза
Зеби чимматини юзидан олди. — Чўлпон, Кеча ва кундуз
Чимматдаги бекага кўзи тушганлар бош эгиб салом беришди. — Мирмуҳсин, Темур Малик
2. кўчма Парда, тўсиқ.
Туннинг қора чиммати жимирлаб-жимирлаб, ер бетини қоплади. — И. Раҳим, Тақдир