чимирмоқ
chimirmoqчимирмоқ
фл. Қош-қовоқни йиғмоқ, буруштирмоқ (таажжуб, норозилик, ҳадиксираш, кибр каби ҳис-туйғуларни ифодалаш учун).
Дандонов сийрак қошларини чимириб, узоқ эзмаланди. — Н. Аминов, Қаҳқаҳа
— Ёқмаса — Алимардон кинояли жилмайиб, қошини чимирди. — Ёқмаса Кета қол! — Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол.
Асқар Бакирович норози қош чимирди. — Н. Аминов, Қаҳқаҳа
- Қулоқ чимирмоқ Қулоқларини орқага буриб, тик қилиб, бирор ҳаракатга ҳозирланмоқ (ҳайвонлар ҳақида). Қорабайир думини силкитиб, қулоқларини чимирганича орқа оёғини ҳавога ура бошлади. — Ш. Тошматов, Эрк қуши