чимдимоқ

фл. 1. Оз-оздан емоқ, чайнамоқ.

Серка бўлса, ҳар замонда бир хашак чимдиганича, тепада туриб кузатаркан. — Н. Аминов, Қаҳқаҳа

2. Бармоқларнинг учи билан ушлаб, чимчиб олмоқ◆

Тиканзордан чиққан киши кўзи ер чизиб, от ўмровидаги хасни чимдиб ташлади. — Ш. Холмирзаев, Бодом қишда гуллади

Тожихон ая хотиржам, кенг-ковул қарғашойи кўйлагининг тўшбурмасидан чимдиб ушлаб, елпинди. — А. Мухтор, Кумуш тола

3. кўчма Гап билан узиб олмоқ.

— Ҳали бу ҳолвасими, Султонов ака, — Зулхумор ҳам гап билан чимдиб олди. — М. Мансуров, Ёмби