chimchilamoq

fl. 1. Tananing biror yerini barmoqlar bilan qisib olmoq (koʻpincha jazolash uchun, baʼzan hazil tariqasida).

Shoʻxchan koyinib, erining biqinlaridan chimchilab, narigi xonaga olib chiqdi. — M.M. Doʻst, Lolazor

— Axir kampirlarday tishlaring tushgan! — dedi Izatulla aka bolaning yuzini qayta chimchilamoqchi boʻlib. — N. Aminov, Qahqaha

Fotima kelin atlasning bir chetini chimchilab koʻrdi. — Oʻ. Hoshimov, Ikki eshik orasi

2. koʻchma Achitmoq, jizillatmoq, jondan oʻtmoq (sovuq, shamol, izgʻirin va shu kabilar haqida).

Izgʻirin izillab, yuz-koʻzni chimchilaydi. — S. Nurov, Narvoy

Sovuq quloq-burningizni chimchilab oʻtadi. — T. Qosimova, Koʻngilli tasodif

Yomgʻir tomchilari bilan yuvilgan havoning pokiza yellari badanini chimchilab oʻtadi, goh seskantiradi. — Shuhrat, Shinelli yillar

3. koʻchma Gap bilan uzib olmoq, til tegizmoq, kimsaning shaʼniga achchiq, qattiq gap aytmoq; koyimoq.

— Hali xotinchangizni ham borib koʻrarsiz, — gap bilan chimchilab oldi u. — Yoshlik