четланмоқ

фл. 1. Четламоқ феълининг ўзлик нисбати.

Гулнор бир оз четланиб юриб, зинага оёқ қўйди. — Ойбек, Танланган асарлар

Зайнаб четланиб, уйдан чиқди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

Хотин ҳушини ёʻқотиб, шилқ этиб тушди. Бирдан одамлар четланишди. — Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол

2. кўчма Ўзини четга олмоқ, қочмоқ, четлашмоқ.

Ишдан четланди.