chetlanmoq

fl. 1. Chetlamoq feʼlining oʻzlik nisbati.

Gulnor bir oz chetlanib yurib, zinaga oyoq qoʻydi. — Oybek, Tanlangan asarlar

Zaynab chetlanib, uydan chiqdi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

Xotin hushini yoʻqotib, shilq etib tushdi. Birdan odamlar chetlanishdi. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol

2. koʻchma Oʻzini chetga olmoq, qochmoq, chetlashmoq.

Ishdan chetlandi.