чертилмоқ

фл. 1. Бармоқ билан кескин зарб бермоқ, бармоқ билан уриб, паст, кескин овоз чиқармоқ, тақиллатмоқ.

Ойнани чертиб чақирмоқ. Тарвузни чертиб кўрмоқ. Дўпписини чертиб тозаламоқ.

Аваз ҳазиллашиб, унинг тақир бошига икки марта чертди. — С. Сиёев, Аваз

Бўта идорага кириб, стулга ўтирди. Нима қилишни билмай, столни чертиб, хаёлга толди. — С. Аҳмад, Ҳукм

2. Чертмак билан итқитмоқ, улоқтирмоқ.

Зокир қўлидаги қоғозни икки буклаб, чўнтагига солди ва ёʻл-ёʻл бостон пиджагининг енгига ёпишган увоқни чертиб ташлади. — П. Қодиров, Уч илдиз

[Мўминжоннинг отаси] Қуюқ қошларини чимириб, чекиб турган папиросини гуллар орасига чертиб юборди-да, уйга кириб кетди. — Қ. Мақсумов, Муҳаббат қўшиғи.

3. Бармоқ ёки бармоқлар билан зарб бериб чалмоқ.

Топ чертмоқ. Дўмбира чертмоқ.

У яхши чалаётганини, тор ўзининг қўлида булбулдай сайраётганини билар, билган сари завқ билан чертарди. — Ў. Ҳошимов, Баҳор қайтмайди