чексиз
cheksizчексиз
сфт. 1. Чеки, чегараси, охири, поёни ёʻқ; поёнсиз, бепоён.
Чексиз фазо. Чексиз пахта далалари. Чексиз миқдор (мат.).
Бир оздан кейин Кумри чексиз даштга ишора қилди. — Мирмуҳсин, Қумри ва Таманно
2. кўчма Чекланмаган, жуда катта; битмас-туганмас; бениҳоя; чуқур.
Чексиз садоқат. Чексиз имкониятлар.
Бузрук эшоннинг Ҳамзага нисбатан адовати чексиз эди. — К. Яшин, Ҳамза
Мен чексиз ҳайрат ва диққат билан Ҳилолага тикилдим. — О. Мўминов, Хиёбондаги уч учрашув
[Аянинг] Дардли кўзларида чексиз алам, лабларида у не из таъна. — О. Ёқубов, Диёнат