cheksiz

sft. 1. Cheki, chegarasi, oxiri, poyoni yoʻq; poyonsiz, bepoyon.

Cheksiz fazo. Cheksiz paxta dalalari. Cheksiz miqdor (mat.).

Bir ozdan keyin Kumri cheksiz dashtga ishora qildi. — Mirmuhsin, Qumri va Tamanno

2. koʻchma Cheklanmagan, juda katta; bitmas-tuganmas; benihoya; chuqur.

Cheksiz sadoqat. Cheksiz imkoniyatlar.

Buzruk eshonning Hamzaga nisbatan adovati cheksiz edi. — K. Yashin, Hamza

Men cheksiz hayrat va diqqat bilan Hilolaga tikildim. — O. Moʻminov, Xiyobondagi uch uchrashuv

[Ayaning] Dardli koʻzlarida cheksiz alam, lablarida u ne iz taʼna. — O. Yoqubov, Diyonat