чайқалтирмоқ

фл. 1. Чайқалмоқ феълининг орттирма нисбати.

Тўлқин кемаларни силтаб-силтаб, чайқалтириб ташлаяпти. — Т. Рустамов, Мангу жасорат

2. кўчма Қўзғатиб юбормоқ; руҳиятда ўзгаришни юзага келтирмоқ.

ҳали қизалоққа дастлаб кўз ташлаган пайтида вужудида қўзғалган илиқлик қалбининг туб-тубида беркиниб ётган бошқа ҳис-туйғуларини ҳам чайқалтириб юборди. — Х. Тўхтабоев, Йиллар ва ёʻллар

1. shayqattırıw

2. авıс. qozģalttırıw, qozģaltıp jiberiw