chayon
чаёнchayon
ot 1. zool. Oʻrgimchaksimonlar sinfiga mansub boʻlgan boʻgʻimoyoklilar turkumiga kiruvchi zaharli hasharot.
Rivoyatlarga Karaganda, chayon oʻzining vijir-vijir bolalarini oʻz yelkasida olib yurarmish. — A. Muxtor, Davr mening taqdirimda
2. koʻchma Tili achchiq, bamisoli chayondek chaquvchi, gazanda (odam haqida).
[Sultonali:] Bu kaltakesak yutgan chayonning yuragida sizga qarshi katta adovat bor. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon
- Chayon chaqib olganday yoki chayon chaqqan odamday Birdaniga tezlik bilan; kuchli darajada. Umar akam bu gapni shu qadar ishonch bilan aytdiki, chayon chaqqan odamday sapchib turib, bora solib, yoqasiga yopishgim keldi. — Oʻ. Hoshimov, Ikki eshik orasi