чаймоқ

фл. 1. Ювилган нарсани тоза сувга ботириб ёки устидан тоза сув қуйиб, чайқаб тоза қилмоқ.

Болакай дарров чойнакни ариқчада чая бошлади. — Р. Файзий, Асад либоси

2. Ювмоқ.

[Яхшибоев] Шошилмай ванна-хонага кириб, юз-қўлини чайиб, артиниб, шундан кейингина ичкарига ўтди. — М. М. Дўст, Лолазор

3. Пок, тоза тутиш ёки даволаш учун сув ёки бирор доривор суюқлик билан ювмоқ; чайқамоқ.

Оғиз чаймоқ. Томоқни сода билан чаймоқ.

Садаф каби оқ тишларини бир-икки чайди-да, ариқ бўйини ва унинг сувларини ташлаб кетди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

4. Ҳўл, нам қилмоқ (ёғин-сочин, шудринг ҳақида).

Кечагина ёққан жала ўт-ўланлар билан гиёҳларни чайиб ўтибди. — Н. Фозилов, Дийдор.

Шудринг чайган ёлғизоёқ ёʻлдан юқорига унсиз юришди. — Ёшлик