чатаноқ

от с. т. Икки оёқнинг ораси; чот.

Ола қарғанинг юришини қиламан, деб чумчуқнинг чатаноғи йирилибди. — Мақол

Шу аснода юмалоқ, хушчақчақ миришкор катта тарвузни қорнига қўйиб, чатаноғини атайин кериб кира қолди. — Ойбек, Танланган асарлар