чархламоқ

фл. 1. Кесувчи асбобларнинг тиғини ўткирламоқ, қайрамоқ. Пичоқ чархламоқ.

Чол пичан ғарами олдида чалғи чархлар эди. Шарқ юлдузи.

Ҳаким совға қилган қаламтарошнинг ёнига ошпичоғимизни чархлаб қўшиб қўйдим. — С. Сиёев, Ёруғлик

2. кўчма Ўстирмоқ, ўткирламоқ, пешламоқ.

Ақлни чархламоқ.

Чархлаб туриш керак аммо Туйғу билан ақлни. — А. Орипов

Қат-қат йиллар ташвиши бесаранжом кампирнинг сезги қувватини чархлаган эди. — Ёшлик

3. кўчма Бировга қарши хезламоқ.

[Нор Мастурага:] Хола, мени кўп чархламанг-у, уврангизни кесаберинг! Оғзингизга сиққанини уч кунда лаққа жигардек қанорангизга илиб қўяман. — Ҳамза, Паранжи сирлари