чарсилламоқ
charsillamoqчарсилламоқ
фл. 1. Чарс этган овоз чиқармоқ.
Пуфлашнинг зўри билан ўтин ниҳоят чарсиллаб ёна кетди. — Ойбек, Қуёш қораймас
2. кўчма Жаҳли чиқиб, дарғазаб бўлиб, одамни егудек бўлиб турмоқ.
Холмирзанинг тили қичиб келди-ю, хотинининг чарсиллаб турганини кўриб, ўзини оғирликка солди. — Ҳ. Назар, Ўтлар туташганда
- Чарсиллаган совуқ Қаттиқ, қуруқ совуқ. Азаматлар чарсиллаган совуқда яланғоч бўлиб, сойга шўнғимоқда. — Ойбек, Олтин водийдан шабадалар