charsillamoq
чарсилламоқcharsillamoq
fl. 1. Chars etgan ovoz chiqarmoq.
Puflashning zoʻri bilan oʻtin nihoyat charsillab yona ketdi. — Oybek, Quyosh qoraymas
2. koʻchma Jahli chiqib, dargʻazab boʻlib, odamni yegudek boʻlib turmoq.
Xolmirzaning tili qichib keldi-yu, xotinining charsillab turganini koʻrib, oʻzini ogʻirlikka soldi. — H. Nazar, Oʻtlar tutashganda
- Charsillagan sovuq Qattiq, quruq sovuq. Azamatlar charsillagan sovuqda yalangʻoch boʻlib, soyga shoʻngʻimoqda. — Oybek, Oltin vodiydan shabadalar