чарс

сфт. Муз, ойна, чинни каби нарсаларнинг синишидан чиқадиган товушлар ҳақида.

Ойна чарс этиб синди. Муз чарс этиб ёрилди.

сфт. 1. 1 Шартаки, тўрс, ўжар; бетгачопар.

Бийди момо ҳамон ўша-ўша — чарс, аччиқсўз кампирлигича қолаберди. — Ёшлик

Аммо унинг чарс феъли қарз олмоқни ёқтирмайди. — Н. Норқобилов, Бекатдаги оқ уйча

2. Асов, ёввойи табиат, ҳурковуч (ҳайвонлар, қушлар ҳақида).

Айтиб бўлмайди-да, баъзи отлар чарс, ўргатилмаган бўлади, устидан улоқтириб ташлаши мумкин. — Н. Аминов, Ёлғончи фаришталар

н splitting, bursting

1. элик. shırt

2. ójet, qırsıq, kókbet

3. asaw, úrkek (haywanlar, quslar haqqında)

• ~ этмоқ krachen vi, knacken vi, knistern vi, prasseln vi