чароғон

сфт. 1. Равшан ёритилган; ёруғ.

Чароғон кўчалар.

одатда ёʻл ва ёʻлкаларни чароғон этиб турадиган кўча чироқлари нурсиздек кўринади. — М. Хайруллаев, Тилла маржон

Атроф чироқлардан чароғон. — Шарқ юлдузи

2. кўчма Яшнаган, обод.

Ғайратимиз бир чароғон ўлкани қилди бино. — Ғ. Ғулом

Рота адир устига чиққанда, унинг нариги томони-да чароғон бир водий кўринди. — А. Қаҳҳор, Олтин юлдуз

а illuminated, lighted, bright

1. jaqtılı, jaqtılandırılģan, nurlı

2. авıс. abat, gúllep jaynaģan

leuchtend, hell, grell