чарчамоқ

фл. Меҳнат, иш-ҳаракат, дард-алам ва шу кабилар натижасида ҳорғинлик, чарчоқ сезмоқ; ҳоримоқ, толмоқ.

Оёқ чарчаса, таёқ ярамайди. — Мақол

Икромжон юра-юра чарчади. — С. Аҳмад, Уфқ

— Асабларингиз оғир хаёллардан чарчаган. Қаттиқ чарчаган, — деди врач. — Ёшлик

Икки соатлик қизиқ бир базмдан сўнг қизлар чарчадилар-да, ўйинни тўхтатдилар. — А. Қодирий, Ўтган кунлар