чарақламоқ

фл. 1. Ялтирамоқ, ярқирамоқ; порлаб, нурланиб турмоқ.

Юлдузлар ёнади, Офтоб чарақлар — А. Орипов

2. Кўчма Шодлиги юз ифодасида акс этмоқ.

[Қиз] Уларнинг шодликдан чарақлаб кетган чеҳраларига қараб, булар ҳам шодланишлари, кулишлари мумкинлигига ажабланди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча