чаққон

chaqqon

1 та луғатда: Изоҳли яна 6 та луғатда — ҳаммасини кўриш ЖСОН Шеваларда Барча қидирув натижалари

Изоҳли луғат

чаққон

сфт. 1. Эпчиллик билан ҳаракат қиладиган; чапдаст.

Бургут — анча йирик, чаққон ва кучли қуш. — Фан ва турмуш

Қўшнисининг чаққон қизини кўз остига олиб қўйган эди. — Ёшлик

2. рвш. Тез, эпчиллик билан.

У чаққон кийина бошлади. — Ёшлик

Қизил чуваклари билан юмшоқ босиб, чаққон елиб хизмат қилмаса, ўзини қаёққа қўйишни билмай қолади. А. — Мухтор, Давр менинг тақдиримда

Бозори чаққон
Оёқ-қўли (ёки қўл-оёғи) чаққон Жуда чаққон; эпчил. Оқ халатли юмалоқ ошпазнинг оёқ-қўли чаққон. — Шарқ юлдузиОқ сочли гапга чечан десам, қўл-оёғи ҳам чаққонгина бир киши экан. — Х. Тўхтабоев, Ширин қовунлар мамлакати
Тили чаққон Юз-хотир қилмасдан шартта гапирадиган; шартаки. Зумраднинг қўли ҳам, тили ҳам чаққон эди. — С. Сиёев, Отлиқ аёл