чақмоқламоқ

фл. 1. Синдирмоқ, ушатмоқ, бўлак-бўлак қилмоқ, чақмоқ (қанд, тош ва шу кабиларни).

Қандни чақмоқламоқ.

2. Қовун-тарвузнинг ширинлигини, мазасини билиш учун озгина кесиб олмоқ.

Тарвузнинг яхши-ёмонлигини баъзилар чертиб билади, баъзилар чақмоқлаб билади. — Шукрулло, Жавоҳирлар сандиғи

1. sındırıw, bóliw, shağıw

2. shaqmaqlaw (qawın-ğarbızdıń dámin biliw ushın)