чақин
chaqinчақин
от 1. Ўт, ўт учқуни.
Тўғон тепасида электр пайванди чақин чақади. — С. Аҳмад, Онажонлар
Катта олов йилт этган чақиндан бошланади. — Шарқ юлдузи
Кетмонларнинг чақини ялтирар эди. — Ойбек, Олтин водийдан шабадалар
2. айн. Чақмоқ ИИИ.
Баҳор осмонида чақнаса чақин, Кўксингдан отилар оловли нафас. — А. Орипов
Қора булутлар орасида қиличдек ялтираб чақин чақа бошлади. — С. Аҳмад, Жимжитлик
ЧАҚИН
ot, ot ushqını, shoğı