чақчаймоқ

фл. 1. Кўзини катта очиб, ола-кула қилиб қарамоқ; бақраймоқ.

Чақ-чайиб турган Шамси: — Э, сизнинг нима ишингиз бор, ишингиз бўлмасин! — деган эди. — Мирмуҳсин, Чиниқиш

2. Катта очилмоқ (кўз ҳақида).

Бувимнинг кўзлари чақчайиб, соққадай думалоқ бўлиб кетди. — Э. Раимов, Ажаб қишлоқ

Чақчайма, Адолат! Чақчайган кўзларинг эримнинг бошини еди. — И. Раҳим, Чин муҳаббат