chapillatmoq

fl. 1. Chapillamoq feʼlining orttirma nisbati.

Qodir qalin lablarini chapillatib, nonni uzoq chaynadi. — E. Usmonov, Yolqin

2. Suvni kechib oʻtish, suzish kabi harakatlarda chapillagan ovoz chiqarmoq.

[Bek-temir] Qiyalik ostidan koʻlmak suvni chapillatib kechib oʻtdi-da, yuqoriga tirmashdi. — Oybek, Quyosh qoraymas