чангимоқ
changimoqчангимоқ
фл. 1. Чанг, тўзон ҳолида кўтарилмоқ.
Кўча чангиб кетди.
Бир қиёмат-қойим бўлди, Ҳамма ёқда тупроқ чангиб. — Юсуф ва Аҳмад
2. Чанг босмоқ, чангга тўлмоқ.
Азимжон чангиб кетган этиги, уст-бошига ўнғайсизланиб қаради. — А. Мухтор, Чинор