чангалламоқ

фл. 1. Беш панжа билан, тирноқларни ишга солиб, сиқиб ушламоқ, қўл билан маҳкам сиқимламоқ.

Бургут қушни чангаллади.

Бу мунг шу қадар оғир эдики, Мирвали икки панжаси билан кўк-рагини чангаллаб туриб, бир оҳ урди. — С. Аҳмад, Жимжитлик

Йигиталининг оёғидан куч кетди. Лекин билак томирлари бўртиб, сим арқонни маҳкам чангаллаб олди. — Д. Нурий, Осмон устуни

2. кўчма Кучли хуруж билан тутмоқ, сиқмоқ (дард, оғриқ ҳақида).

Азимий шу хилда ватанпарварлик қилиб ўтириб, бирдан корни чангаллаб оғриб қолди. — Муштум

в grasp, snatch, catch hold (of), grab, snap (at)

1. qısımlaw, sıģımlaw, alaqanda qısıw, uwıslaw, qosıwıslaw

2. авıс. pristup beriw, awırıw

packen vt, ergreifen vt, fassen vt, (tish bilan) schnappen nach D