changallamoq

fl. 1. Besh panja bilan, tirnoqlarni ishga solib, siqib ushlamoq, qoʻl bilan mahkam siqimlamoq.

Burgut qushni changalladi.

Bu mung shu qadar ogʻir ediki, Mirvali ikki panjasi bilan koʻk-ragini changallab turib, bir oh urdi. — S. Ahmad, Jimjitlik

Yigitalining oyogʻidan kuch ketdi. Lekin bilak tomirlari boʻrtib, sim arqonni mahkam changallab oldi. — D. Nuriy, Osmon ustuni

2. koʻchma Kuchli xuruj bilan tutmoq, siqmoq (dard, ogʻriq haqida).

Azimiy shu xilda vatanparvarlik qilib oʻtirib, birdan korni changallab ogʻrib qoldi. — Mushtum