чандимоқ

фл. 1. Маҳкам сириб боғламоқ, сириб қўймоқ.

Бузоқни олмага қапиштириб, чандиб боғладим. — Ёшлик

2. шв. Чатмоқ, чатиб уламоқ, бириктирмоқ.

Уларнинг ишораси билан икки сарбоз оғзи каноп билан чандилган қопни олиб келиб, ҳалиги кишиларнинг оёғи остига ташлади. — С. Кароматов, Бир томчи қон

3. Кимса тўғрисида гапирмоқ, ғийбат қилмоқ.

Сидиқжон бу одамлар иш вақтида ҳам шундай беғам, хушчақчақ, бир-бирини чандиб, кунни билинтирмасдан ўтказади, деб ўйлаган экан. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари

4. Бир-бирини гап билан олмоқ, аския қилмоқ.

— Кечқурун чойхонада яна гурунгимиз чўзилди Биттаси Ёʻлдошжоннинг ялқовлигини чандиб, аския бошласа, иккинчиси Зулфиянинг чечанлигини мақтайди, — деди Пўлат. — Ғайратий, Менинг ёшлигим

в dam, mend, draw (pull) together (of, down), tighten, tie up