chalpimoq

fl. Birovni yomonlab gapirmoq, gʻiybat qilmoq.

Ayniqsa, frontovikning xotinini chalpishga hech kimning haqqi yoʻq. — Oʻ. Hoshimov, Ikki eshik orasi

U har kuni samovarga chiqib hadeb yangi raisni chalpiydi. — S. Ahmad, Hodivoy

[Shakar] Alamiga chidolmay, Zebi bechorani kurakda turmaydigan soʻzlar bilan chalpidi-yu, joʻnab qoldi. — H. Nazir, Koʻkterak shabadasi