чалинмоқ
chalinmoqчалинмоқ
фл. 1. Чалмоқ феълининг мажҳул нисбати.
Карнай халқнинг қадимий чолғуларидан. У асосан тўйларда чалинади. — Газетадан
Чалинганда қўнғироқ, Синфингда бўл, эй чироқ! Қ. Муҳаммадий.
Шу онда қаттиқ қарсак чалинди-ю, ҳамма гуруллаб ўрнидан турди. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари
2. Чалмоқ ИИ феълининг ўзлик нисбати.
Учинчи минутда Ҳайдар рақибини суриб бораётиб, чалиниб, йиқилиб тушди. — И. Раҳим, Ихлос
- Гапга чалинмоқ Гап-сўз бўлмоқ, оғизга тушмоқ.
- Касалга (ёки дардга) чалинмоқ Бирор касаллик билан оғриб қолмоқ; касал бўлмоқ. Қанд касалига чалинган одамнинг тишлари мўрт бўлади. — К. Қаҳҳорова, Чорак аср ҳамнафасБу вақт унинг [Умиднинг] дардга чалиниб қолган пайти эди — Мирмуҳсин, Умид
- Кўзга чалинмоқ Кўринмоқ; кўзга ташланмоқ. Бир вақт узоқда — олдинда қорайинқираб саквовулзорми, юлғунзорми, кўзга чалинди. — М. Мансуров, Ёмби
- Қулоққа чалинмоқ 1. Эшитилмоқ. Тун сукунатида отларнинг дупури қулоққа баралла чалинарди. — П. Қодиров, Юлдузли тунлар;[Шофёр:] Қулоғингизга чалингандир — отам ҳаждалар. — Муштум