чалғитмоқ
chalgʻitmoqчалғитмоқ
фл. 1. Чалғимоқ феълининг орттирма нисбати.
[Аҳмад] Иш ҳақида ўйламаслик учун ўзини бошқа нарсаларга чалғитишга уриниб кўрди. — Ф. Мусажонов, Ҳиммат
2. Эътиборини бошқа нарсага тортиб алдамоқ; нотўғри фикр пайдо қилмоқ.
Бундайлар унча-мунча терговчини чалғитиши, унча-мунча юристни ҳуқуқ бобида мот қилиб қўйишлари ҳам мумкин. — Ёшлик
- Гапни чалғитмоқ Суҳбат мавзусини четга бурмоқ. Аҳмад бригадир гапни атайлаб чалғитаётганини Нусратбек сезди. — С. Нуров, Нарвой
чалғит
Ола-була (от туси ҳақида)