чала

сфт. 1. Маромига ёки тамомига етказилмаган, битказилмаган, тамомланмаган.

Чала уй. Чала иш. Бола — боланинг иши чала. — Мақол

Ҳали яна бир оз яшашдан умидворман, чала ишларим бор. — С. Нуров, Нарвон

2. Тўлиқ эмас, нотўла, ярим-ёрти.

Камбағалнинг бир тўйгани — чала бой бўлгани. — Мақол

Чаласига биз қарздор. — А. Қаҳҳор, Олтин юлдуз

3. Вақтидан олдин, етилмасдан тушган, барвақт туғилган.

Қандли диабет хасталиги кўпинча ҳомиланинг чала ёки мажруҳ туғилишига сабаб бўлади. — Саодат

4. от Ёниб битмаган ёки куйиб тугамаган ўтин.

Куллар кўкка учар, чўғлар кулга ботар, чалалар чўғга айланар эдилар. — А. Қодирий, Меҳробдан чаён

Уларнинг [одамларнинг]ярим юмуқ кўзлари ўчоқда биқсиб, қизариб ёнаётган чалаларга тикилган эди. — П. Турсун, Ўқитувчи

5. спрт. Ўзбек курашига оид атама.

6. Қўшма сўзлар таркибига киради, масалан

чалабош, чаласавод.